Ο Πανθρακικός είναι κυρίως οι άνθρωποί του. Εκείνοι που εδώ και δεκαετίες βρίσκονται σταθερά δίπλα στην ομάδα, χωρίς να ζητούν τίποτα παραπάνω από το να τη βλέπουν να παλεύει και να δίνει την ψυχή της στο γήπεδο!
Στις κερκίδες, σε εκτός έδρας ταξίδια, σε εύκολες αλλά και δύσκολες στιγμές, υπήρξαν πάντα πρόσωπα που έγιναν κομμάτι της ίδιας της ιστορίας του συλλόγου. Άνθρωποι που δεν έλειψαν ποτέ. Που κράτησαν ζωντανή τη φλόγα, ακόμη κι όταν όλα έμοιαζαν πιο δύσκολα.
Αυτοί οι φίλαθλοι δεν είναι απλοί θεατές. Είναι εκείνοι που μεγάλωσαν με τον Πανθρακικό, που τον ένιωσαν δικό τους και που συνεχίζουν να τον κουβαλούν στην καθημερινότητά τους. Είναι οι ίδιοι που μεταδίδουν αυτή την αγάπη στα παιδιά τους, κάνοντας την ομάδα κάτι πολύ περισσότερο από έναν σύλλογο.
Ομάδα δυνατή στον αγωνιστικό χώρο, μα εξίσου «ομαδάρα» και στις κερκίδες. Εκεί όπου άνθρωποι σαν τον Κώστα Κώστογλου, τον Ανέστη Πετρακόπουλο, τον Γιώργο Μανανά, τον Χιουσμέν Μπαχρί (Φερού) και τον Παναγιώτη Κώστογλου, τον γνωστό «Μπέμπη», συνεχίζουν να δίνουν το παρών. Σιωπηλοί πολλές φορές, αλλά πάντα εκεί. Σταθεροί, όπως οι αξίες που πρεσβεύει αυτή η ομάδα.
Τα ονόματά τους δεν είναι απλώς λέξεις σε μια λίστα. Είναι μνήμες, στιγμές και εικόνες από χρόνια παρουσίας. Είναι οι φωνές που ακούστηκαν, τα χειροκροτήματα που δεν σταμάτησαν και η στήριξη που δεν λύγισε.
Σήμερα, που ο Πανθρακικός συνεχίζει την πορεία του με φιλοδοξίες και όνειρα, αυτοί οι άνθρωποι παραμένουν το πιο σταθερό του στήριγμα. Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι ομάδες προχωρούν μπροστά χάρη σε όσους δεν έφυγαν ποτέ.
Και στον Πανθρακικό, αυτοί οι άνθρωποι ήταν — και είναι — πάντα εκεί.